Pagina's

vrijdag 18 juni 2010

Dat moment...

Vandaag weer een nieuwe dag!
En dat betekend een nieuwe gelegenheid, een nieuwe kans!
Mag ik hopen? Mag ik dromen?

Als eerste onderzoek ik mijn kledingkast. Wat doe ik aan?
Mijn mooiste spijkerbroek, die ene, die nog blauw is.
Mijn hipste blouse, die met die gekleurde blokjes.
Matchen mijn enige paar schoenen bij mijn outfit? Of kies ik iets anders? Vandaag weer een nieuwe dag!
En dat betekend een nieuwe gelegenheid, een nieuwe kans!
Mag ik hopen? Mag ik dromen?

Als eerste onderzoek ik mijn kledingkast. Wat doe ik aan?
Mijn mooiste spijkerbroek, die ene, die nog blauw is.
Mijn hipste blouse, die met die gekleurde blokjes.
Matchen mijn enige paar schoenen bij mijn outfit? Of kies ik iets anders?

Ik sta voor de spiegel, samen met dat figuur dat genadeloos naar mij terug staart..
Het valt wel mee, positief denken!
Straks is de slaap wel uit mijn gezicht.
Paar puistjes hier en daar, dat valt vast niet op.. toch?
Maar dat haar, het schreeuwt om aandacht!
Geen gel, of toch? Oke, maar dan niet te glad..
Veel halen met de kam, hier en daar, koppige plukken die de verkeerde kant op blijven staan.

In strijd met mijn spiegelbeeld.
Een paar gezichtsuitdrukkingen oefenen, wat staat het best, een voorzichtige lach.
O nee! Gele tanden, slechte adem? Tandpasta en tandenborstel heb ik nodig!
Nog één blik in de spiegel, onbewust wanhopig opzoek naar eventuele oneffenheden.
Niet perfect, maar beter dan een aantal minuten geleden.
Kom op, lachen, ik zie er best oke uit, opschieten anders ben ik te laat.

Onderweg naar die plek, dat gewilde moment
Zou het vandaag gaan gebeuren? Tenslotte zijn het alweer 3 lange dagen geleden
Doe toch normaal! Hoe klein is de kans wel niet?
Ik moet rustig blijven, niet te veel nadenken.
Tenslotte zijn er zoveel andere dingen om over na te denken.

Het moment is bijna daar!
Zoveel moeite kost het niet, gewoon blijven lopen.
Ben ik op het juiste moment op de juiste plaats?
Desnoods loop ik een eindje om.
Goed blijven kijken, veel mensen om mij heen.
Ja! Ik schrik bijna van je!
Gehoopt, maar eigenlijk niet verwacht!

Steeds dichterbij, niet te hard lopen!
Handen in broekzak? Nee los! Waar moet ik ze laten?!
Houding goed? Schouders naar achteren, borstkas naar voren, niet te ver!
Zelfverzekerde blik, maar niet te zelfverzekerd!
En nu loop ik je voorbij!

En jij? Jij hoeft alleen maar te lachen...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten